ตัวกรองผลการค้นหา
บุญญาธิสมภาร
หมายถึงน. บุญที่ได้สั่งสมไว้มากยิ่ง.
บุญญาภิสังขาร
หมายถึงน. สภาพที่บุญตกแต่ง. (ป. ปุญฺาภิสงฺขาร).
บุญมาวาสนาส่ง
หมายถึง(สำ) เมื่อมีบุญ อำนาจวาสนาก็มาเอง, บุญมาวาสนาช่วย ก็ว่า.
บุณมี
หมายถึง[บุนนะมี] น. วันเพ็ญ. (ป. ปุณฺณมี; ส. ปูรฺณมี).
บุตรี
หมายถึง[บุดตฺรี] น. ลูกผู้หญิง. (ส. ปุตฺรี).
บุบบิบ
หมายถึงว. อาการที่ของบางอย่างเช่นไข่จะละเม็ดหรือของที่ทำด้วยอะลูมิเนียม บุบเข้าไปหลายแห่ง.
บุปผชาติ
หมายถึงน. ดอกไม้, พวกดอกไม้. (ป.).
บุปผวิกัติ
หมายถึงน. ดอกไม้ที่ทำให้แปลก, ดอกไม้ที่ทำให้วิจิตรต่าง ๆ. (ป.).
บุพเปตพลี
หมายถึง[-เปตะพะลี] น. บุญที่อุทิศให้แก่ญาติผู้ตายไปก่อน.
บุ้ย,บุ้ยปาก
หมายถึงก. ทำปากยื่นบอกใบ้ให้รู้.
บุรพาจารย์
หมายถึง[บุระ-] น. อาจารย์ในเบื้องต้น คือ บิดามารดา.
บุษบารักร้อย
หมายถึงน. ชื่อกลบทอย่างหนึ่ง.