ตัวกรองผลการค้นหา
ประคำร้อย
หมายถึงน. ชื่อฝีชนิดหนึ่งเกิดขึ้นบริเวณลำคอ เป็นเม็ดเรียงกันรอบคอ.
ฝีประคำร้อย
หมายถึงน. ชื่อฝีชนิดหนึ่ง เกิดขึ้นบริเวณลำคอ เป็นเม็ดเรียงกันรอบคอ.
ต้นคอ
หมายถึงน. ส่วนของคอที่ถัดไหล่ขึ้นไปถึงบริเวณก้านคอ.
กระแหร่ม
หมายถึง[-แหฺร่ม] ก. กระแอม คือ ทำเสียงขึ้นมาจากคอ เช่นเพื่อมิให้นํ้ามูกลงคอเมื่อเป็นหวัด หรือเพื่อให้หายเสลดติดคอ.
ป่าละเมาะ
หมายถึงน. ที่โล่งมีพุ่มไม้เล็ก ๆ เป็นหย่อม ๆ.
คอตั้ง
หมายถึงน. คอเสื้อที่มีขอบตั้งแนบไปกับลำคอ.
ฝีคัณฑมาลา
หมายถึงน. ชื่อฝีชนิดหนึ่งที่ขึ้นเป็นแถวตามคอ.
ลอยคอ
หมายถึงก. ว่ายนํ้าตั้งตัวตรง คออยู่เหนือนํ้า.
เหลียว
หมายถึงก. ผินไปทางขวาหรือทางซ้ายอย่างเอี้ยวคอ.
ถอยใจใหญ่
หมายถึง(โบ) ก. ถอนใจใหญ่, หายใจแรงและยาวในขณะที่รู้สึกกลุ้มอกกลุ้มใจหรือโล่งอกโล่งใจเป็นต้น เช่น ท้าวธก็ถอยใจใหญ่ไปมา. (ม. คำหลวง กุมาร).
จางปาง
หมายถึง(ปาก) ว. สว่างจ้า, สว่างโล่ง; อีสานว่า จ่างป่าง.
เชิ้ต
หมายถึงน. เสื้อคอปกชนิดหนึ่ง. (อ. shirt).