ค้นเจอ 167 รายการ

สังเวคะ

หมายถึงน. ความสลด. (ป., ส. สํเวค).

สังสการ

หมายถึง[-สะกาน] (โบ) น. พิธีกรรมเกี่ยวกับการปลงศพ, ส่งสการ ก็ว่า เช่น รุดเร่งส่งสการ. (ม. คำหลวง ชูชก). (ส. สํสการ).

สังสารวัฏ

หมายถึง[-สาระ-] น. การเวียนว่ายตายเกิด, สงสารวัฏ หรือ วัฏสงสาร ก็ว่า. (ป. สํสารวฏฺฏ).

สังหร,สังหรณ์

หมายถึง[-หอน] ก. รู้สึกคล้ายมีอะไรมาดลใจ ทำให้รู้ว่าจะมีเหตุเกิดขึ้น (มักใช้แก่เหตุร้าย) เช่น สังหรณ์ว่าจะเกิดเรื่องร้ายขึ้นที่บ้าน. (เทียบ ส. สํหรณ ว่า ยึดไว้).

สังหาร

หมายถึง[-หาน] ก. ฆ่า, ผลาญชีวิต. (ส.).

สัมมาสังกัปปะ

หมายถึงน. ความดำริในทางที่ชอบ. (ป.).

สิ้นสังขาร

หมายถึง(วรรณ) ก. ตาย เช่น ร้องประกาศแก่พหลพลยักษ์ อันรามลักษมณ์สุดสิ้นสังขาร. (รามเกียรติ์).

เทียนท้ายพระที่นั่ง, เทียนท้ายที่นั่ง

หมายถึงที่บูชาอย่างสังเขปใช้คู่กับผ้าทรงกราบ จัดไว้สำหรับตามเสด็จ มีเทียน 2 เล่ม ธูป 1 กระถาง ผ้าทรงกราบ และพุ่ม

กระสัง

หมายถึงน. ชื่อไม้ล้มลุกชนิด Peperomia pellucida Korth. ในวงศ์ Peperomiaceae ขึ้นอยู่ทั่วไปตามที่ชื้น ลำต้นอวบนํ้า.

ตราสัง

หมายถึงก. มัดศพ, ผูกศพให้เป็นเปลาะ ๆ ด้วยด้ายดิบเป็นต้น.

น้ำสังข์

หมายถึงน. นํ้าพระพุทธมนต์ที่หลั่งจากสังข์ในงานพิธีมงคล เช่นงานแต่งงาน.

บทสังขยา

หมายถึงน. ชื่อโคลงแบบโบราณ.

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ