ตัวกรองผลการค้นหา
ยุงปัด
หมายถึงน. ไม้สำหรับปัดกวาดผง ทำด้วยต้นขัดมอน, ทางพายัพเรียกว่า ไม้ยู.
ปะกำ
หมายถึงน. ไม้ที่ทำเป็น ๒ ขาสำหรับคาบไม้อื่น, ลูกตั้งฝาที่คาบพรึง.
แขย็ก ๆ
หมายถึง[ขะแหฺย็ก] ว. อาการที่ปีนขยับขึ้นไปทีละน้อย ๆ ขึ้นไปได้ไม่สะดวก เช่น ปีนต้นไม้แขย็ก ๆ, อาการที่ขยับไปทีละน้อย ๆ เพราะไปไม่ถนัด เช่น ถีบจักรยานแขย็ก ๆ เดินแขย็ก ๆ.
เปี้ยว
หมายถึงน. ไม้ค้างพลูเล็ก ๆ.
วัลก์
หมายถึง(แบบ) น. เปลือกไม้; เกล็ดปลา. (ส.).
นัฑ
หมายถึง(แบบ) น. ไม้อ้อ. (ส.; ป. นฬ).
กะบั้ง
หมายถึง(ถิ่น-อีสาน) น. บ้องไม้ไผ่.
วฏะ
หมายถึง[วะ-] (แบบ) น. ไม้ไทร. (ป., ส.).
แอกน้อย
หมายถึงน. ไม้ที่ผูกติดกับคันชักไถ.
ทนตกาษฐ์
หมายถึง[-กาด] น. ไม้สีฟัน คือท่อนไม้เล็ก ๆ สำหรับถูฟันให้สะอาด ทำจากต้นไม้ต่าง ๆ เช่น ไม้คนทา. (ส. ทนฺต + กาษฺ).
และเล็ม
หมายถึงก. กัดกินทีละน้อย เช่น เด็กและเล็มขนม แกะและเล็มหญ้า; เลือกเก็บหรือเด็ดทีละน้อย เช่น และเล็มยอดตำลึง และเล็มยอดกระถิน; เล็ม ก็ว่า.
กาษฐะ
หมายถึง[กาดสะถะ] (แบบ) น. ไม้ฟืน; ไม้วัด (คือใช้ในมาตราวัด). (ส.; ป. กฏฺ).